بوده است ، به دست وى مىرسد و او شرح خود را بر اساس ضبط آن نسخه مىنگارد . نظر به همين امر ، نگارنده نيز در ضبط عبارات متن منازل السائرين ، در اين شرح به ضبط اين شرح تكيه داشته‌ام . اين شرح يك بار به انضمام نصوص و فكوك صدر الدين قونوى بدون تاريخ طبع شده كه نسخه‌اى از آن متعلق به مجموعه مرحوم ميرزا طاهر تنكابنى در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى به شماره 246 / 6 موجود است . و اخيرا به تصحيح محقق ارجمند آقاى محسن بيدارفر به تاريخ 1413 در قم به چاپ رسيده است كه استفادهء بسيار از آن نموده‌ام . مولانا شمس الملّة و الدين محمد تبادكانى تبادكان « 1 » در قديم يكى از اعمال طوس و امروزه يكى از دهستانهاى هفت‌گانهء بخش حومه وارداك شهرستان مشهد بشمار است كه در لهجهء محلى آن را تبادكوه « 2 » مىخوانند . اين دهستان در خاور مشهد مقدس تا قسمت شمالى كوه قره‌سلطان واقع است و از 176 آبادى كوچك و بزرگ تشكيل مىشود . از اين قصبه رجال و اعيان برخاسته‌اند كه از جملهء آنان است مولانا شمس الدين محمد بن محمد بن محمد بن طاهر قاضى تبادكانى . وى از اعيان عرفاى قرن 9 هرات و معاصر سلطان حسين بايقراست . وى از مشايخ روزگار خويش به شيخ زين الدين ابو بكر محمد خوافى ( م 838 ) دست ارادت داده و در مكتب وى پرورش يافته بود . او از مصاحبين مولانا عبد الرحمن جامى ( م 898 ) بشمار است و چنان كه از عبارت گلزار ابرار برمىآيد مدتى را در مجاورت مزار شيخ الاسلام ژنده‌پيل معتكف بوده است . محمد غوثى بن حسين شطّارى در گلزار ابرار فى سير الاخيار « 3 » ، مولاناى تبادكانى را چنين مىستايد :

--> ( 1 ) . لغت‌نامه دهخدا . ( 2 ) . فرهنگ خراسان ، بخش طوس ، ج 7 ، ص 137 . ( 3 ) . گلزار ابرار ، نسخهء خطى ، گ 68 .